Demek ki sen beni tanıyamadın,
Onca bulutlar gibi dökülüp sana geldim.
Gamlıydı sana gelen aşılmaz o yollar,
Ve Sen balı bir bukle çiçek mi sandın?
Ben o yorgun gülerinim Manolya.
Neydi bilmem gözlerimden dökülen,
Alıp giden kokunu yüreğimden.
Oysa ki zümrelere bölünmüştü benliğim,
Bir daha o bağlar açmaz seni Manolya.
Eskimiş vazolarda olup giden kokunu
O, süslü masalarda herkese açtında sen,
Ve her bahara geldinde ilmek ilmek,
Bir benim yüreğime dökülmedin Manolya.
Sor beni ömrüme açtığın yaralarda,
Arafta sor beni kırılmış bir tarafta
Bırakta o güller kabrimde öyle solsun
Ben o yetim güllerinim Manolya.
Kayıt Tarihi : 19.11.2025 11:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kısa hikayesi Benim adım Manolya Çiçek satan ağma bir gencin Manolyayla konuşması Her sevene her masaya Her düğünde ve her trafikte O ilk sevgililere O sevda dolu sevenlerin Masasına bıraktım seni Kaç seven seninle Nice yuvalar kurdu adını Manolya koydu Zeynep koydu. Seni ben dokunurdum iki sevenin ellerine O gün mutlu döndüm iki göz odalı evime Başkaları sevdi ben mutlu oldum Kokunu en iyi ben bilirim Gözlerim seni iyi görmesede Dil bilmesende Lucia'ya Ve Advin'e Ben verdim seni Gülhane'de Sevginin dili birdi What did she say your name? Lucia Adım ne öyle mi Manolya? Ana vatanım virginia Seni beş evro ya verdiğimde Benim olmadığını anladım Seni her sattığımda Yüreğimi sattım Ağladın belki ardımdan Ama ben ağma bir çiçekçi göremedim yaşlarını dönüp gittim ardıma Koyup gittim masalara Öyle gücendin bana Manolya Ben o kokunu aldım öyle sadece Ben o bahtsız çiçekçiyim Manolya Başkalarına Aşk oldun sevda oldun Zeynep'in Yusuf'a bakışları gibiydin Kadıköy İskelesi'nde Bense bahtsız bedeviyim Manolyam Daha uzun hikayesi Şair Orhan samih Güllük'te Tüm hakları saklıdır
Saygı sevgi ve de muhabbetle kalınız.
TÜM YORUMLAR (1)