Mavi bir umuttu avuçlarımda;
Kalıp ölmesin diye sakındığım,
Gözlerimden bile kıskandığım.
Mavi bir düş,
Mavi bir anı,
Uçurumun kenarındaki tek dal.
İnsan, hayatı boyunca hep tutunmak ister;
Bazen bir renge,
Bazen bir yâre.
Ben ise yarın namazını kılıp
Kefensiz gömdüm yüreğime.
Şimdi umutların,
Yarınların,
Mutluluğun adı olan maviye tutunuyorum.
Mavi bir renk değil;
Mavi bir hayat,
Mavi bir aşk,
Mavi bir huzur.
Ben maviye âşığım,
Mavi ise gözlerime.
Hayatım hep maviyi aramakla geçti.
Bazen kırmızıya siyah ekleyip
Mavi yapacağımı sandım.
Oysa mavi sendin
Ve varlığın,
Sessiz bir dua gibi
Huzur veriyor bana.
Hayatın grileştirdiği bir renkti yüreğim.
Mavi buldu beni;
Tam vazgeçmişken,
Tam unuturken kendimi,
Mavi doldu içime.
Kalbimin en gürültülü yerinde
Bir deniz gibi sakin duruyorsun.
Yorulduğumda gökyüzüm,
Boğulduğumda nefesim,
Kaybolduğumda yönüm oluyorsun;
Sessiz dualarımın cevabı gibi.
Herkes ateşi överken
Ben suyu sevdim.
Herkes fırtınayı anlatırken
Ben dalgaların sabrına inandım.
Çünkü mavi bağımlılık değil,
Mavi özgürlüktü.
Grilerin açtığı yaraları
Mavi sardı.
Ben mavi oldum;
Mavi ise tek evim…!
Gece Mavisi & Mavi Umut
16.01.2026 10:41
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 10:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!