Bazen bir insana binlerce kelime söylemek istersin de; tek kelime edemezsin ya.
Şuan o haldeyim.
O binlerce kelimeyi içime atıyorum. İçim o kadar boğuldu ki. Nefesim o kadar zor geçiyor ki ciğerlerimden. Sanki birisi boğazımı sıkıyor. Kendi kelimelerimle; kendimi boğuyorum.
Ben kendimin boğazını sıkıyorum.
Kendimi öldürüyorum.
Ben kimim?
Beni öldüren ben kim?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta