Ben kime sevgiliyim Şiiri - Servet Balıbey

Devşirilmiş taneyim bir güvercin gagasında,
Ekilmiş bir bahçeyim kalbimdeki şu yatakta.
Bir uğultu ki bilmem, ben kimin ekiniyim?
Ben kimim, can kimin, ben kime sevgiliyim?

​Kaç baharla elendim toprağın eleğinden,
Kaç tohumla yurt oldum göklerin avucunda...
Bir rengim mi var oysa? Sesim olmuş mu? kısık.
Sesimi duymadan ben yürüyorum dünyada.

​Rüzgarın savurduğu bir yaprakmış bedenim;
Duyduğum sessizlikte, ben kimim ve nerdeyim?
Gönüldeki bu ateş, bu sükut kime ait?
Ben kime işaretim, ben kimlerin derdiyim?

​Ne kuşun gagasında ne toprağın bağrında,
Bir gizli bilmeceyim doğan tüm ufuklarda.
Can, elimde emanet; onu işler dururum.
Ben bir sokağım tenha, göklerin kapısında...