Ben kime anlatayım, derdimin dermanı yok,
Her gün şu sol yanıma, saplanır binlerce ok,
Söylenen boş sözlere, artık benim karnım tok,
Ben kime anlatayım, derdimin dermanı yok.
Adım adım ayağım, kayıyor bu dünyadan,
Çok geç uyandım yazık, gördüğüm son rüyadan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta