.
Ben kendimleyim.
Kalabalık diyarların balkanlarında en çok.
Kimsesizliğine sığınan bir ev gibiyim.
Duvarlarında anıları yudumlayan.
Hep geçmiş zamanlıyım,
Di’li zaman.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




İç açıcı bir tablo bekleme benden
Malzeme bu
Ben buyum !
Tebrikler
Kaleminize Yüreğinize sağlık.
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta