Avucumda biriktirdiğim ne varsa serdim
Rüzgârına tutundum, eşiğine geldim
Yılların sabrını senin için hiçe saydım
Adımlarımı saydım, hep sende durdum
Bakışım ruhuna bir yük olarak kaldı
Sesim sende cevapsız bir ukte oldu
Uykusuz gecelerden köprüler kurdum
Ama karşıya geçmeyi ben beceremedim...
Ben sana kendimi sevdiremedim
Gönlümün baharı kapında soldu
Tahammül bitti, kırıldı yayım
Bu masalda bana hiç yer kalmadı!
(Ben sana kendimi sevdiremedim...)
İster güneş olayım, ister dolunayım
Fark etmez artık, yok bir payım
En çok da kendime sordum o soruyu
Neden bu yolun sonu hep sende durdu?
Gözlerin puslu bir ayna gibi
Bakınca kendimi göremiyorum
Sesim boşlukta bir yankı şimdi
Artık bu yükü taşıyamıyorum!
Ben sana kendimi sevdiremedim
Gönlümün baharı kapında soldu
Tahammül bitti, kırıldı yayım
Bu masalda bana hiç yer kalmadı!
Sevdiremedim...
Hiçe saydım onca yılı...
Sende bir ukte... bende bir sızı...
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 09:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kırılış




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!