Ben Kendimden El Çektim

Üzerime yıkılacak duvara,
Çiçek ektim, sümbül ektim gül ektim.
Vefâ'yı mı öğreteceksin bana
Sefâ gördüm cefâ çektim zûl çektim.

Yaranı herkese gösterme a yâr
Avucunda tuzla bekleyenler var.
Kimi insan gibi kimisi davar
Ben onlarla aramıza tel çektim.

Vefâ'yı öğretmek sana mı kaldı?
Sefâ bu ya senden yana mı kaldı?
Cefâ çekmek gayrı bana mı kaldı?
Seni bırak ben kendimden el çektim.

Herkese açma gönül pencereni,
Ya camını kırar ya çerçeveni.
Kin ile doldurma kalp tencereni
Ben de bile sözlerime mil çektim

Efiloğlu derki nerdesin vefâ?
Bilmem sana hürmet eder mi Sefâ.
Benim kaderime düşünce cefâ
Buda hâktan dedim, gitme! gel çektim!