Ben İstifa Ettim Aşktan Şiiri - Emel Akkuş

Ben istifa ettim aşktan
Ne senin adın kaldı dilimde
Ne de içimde çiçek açan o deli heves
Kuru bir imza attım kalbimin kapısına
“Bu gönül artık kimseye çalışmaz

Sen gittin
Ben kendime bile uğramaz oldum
Aynalara küstüm
Gecelere ağladım
Yastığa değil, içime gömdüm sesimi

Bir yangın vardı bende
Adını sen koymuştun
Şimdi külü bile üşütüyor beni
Dumanı boğuyor adımlarımı
Bile bile yandım
Bile bile sustum
Ve sonunda kendi ellerimle söndürdüm içimdeki seni

Ben istifa ettim aşktan
Çünkü her mesai bitiminde
Yorgun düşen hep ben oldum
Sen sadece sevildin
Ben ise hep eksildim

Şimdi kalbim boş bir oda gibi
Ne adımın yankısı var duvarlarında
Ne de gülüşünün sıcaklığı
Kapatıyorum kapıyı sessizce
Bir elveda bile etmeden

Çünkü bazı vedalar
Söylenince daha çok acıtıyor
Ben istifa ettim aşktan
Ama seni sevmekten değil
Sadece artık
Hak etmeyene kendimi harcamaktan vazgeçtim