Bilmezdim yüreğimin hasret çukurunda yanacağını.
Bilmezdim geceleri böyle sessiz, böyle beni çaresiz bırakacağını.
Oysa ne pembe hayaller kurmuştum, içinde benden çok seni ve sevgini barındıran ama gittin.
Şimdi ben gönlümün yanğınını hangi yüreklerde söndüreyim sevgilim.
İçimdeki yanan ateşe nasıl dur diyebilirim.
Bir mavzeri volkan gibi yakıp, yıkıp gittin işte.
Senden sonra kader bana hiç adil davranmadı.
Unutmaya çalıştıkça yine kendimi hep sende buldum.
Beraber dinlediğimiz şarkılarda yine sen çıktın karşıma.
Gecenin demine düşmüş bir şair radyonun başında
benden intikam alırcasına seni anlatan şarkılar çalıyordu.
Sen gittin ama ben senden gidemedim işte.
Bir uçurumun kenarında yüreğim şimdi.
Herşeyden eksik, herşeyden yoksun elimde
hiç birşeyi sığdıramadığım boş bir valiz ve
senden kalan bir kaç resim.
Hatıraları silmekte kolay olmuyormuş
bunu sen gidince daha iyi anladım.
Hani derler ya dert etme zamanla unutursun.
Bu söze her zaman kızmışımdır, sevmek sevdiğini unutmak değildir.
Delikanlı adamlar kolay sevmezler, kolay sevmediği içinde kolay vazgeçemezler.
Sen benden çoktan vazgeçtin belki ama ben hep sende kaldım. Ben yalnız sende kaldım. sevdiğim.
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!