Ben hep iki simit yerdim.
Güneş gözlerini ovalardı.
Her sabah seher yeli yaprakları oksardı.
Yusufçuk kuşu gunun ilk nagmelerini mirildanirdi.
Ben yine sensiz gecen bir gecenin ardindan uyanip kosardim usulca.
Kacar adim daha bir hizlanirdi adimlarim.
Belki hayallerime belkide sana bilmiyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta