Oturmuş kalkamıyor eğilmiş başı öne
Islanmış elindeki kâğıt baka kalmış elindekine
Zamanın farkında değil neler kopuyor içinde
Seslendim duymadı umurun da değildi dünya belki de
Kaldırdım başını sordum ne oldu diye
Konuşamadı baktı sadece kızarmış gözleriyle
Ağlamıştı tuttu ellerimi ıslanmış elleriyle
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta