Ben doğduğum gün,
Havva Adem'i kandırıyordu günahları hiçe sayarak.
Ben doğduğum gün,
Tanrı İsa'yı kutsuyordu babasızlığıyla.
Bedeviler Hira dağında,mucize bekliyordu.
Musa bölmüştü kızıl denizi ikiye,yol arşınlıyordu.
Geçiyor önümden sirenler içinde
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken
Devamını Oku
Ah eller üstünde çiçekler içinde
Dudağında yarım bir sevda hüznü
Aslan gibi göğsü türküler içinde
Rastlardım avluda hep volta atarken




İnsanlığın doğumundan ölümüne, kıyamete koşan serüven harika. Tebrikler.
Her doğum mucizedir aslında ve her ölüm kaderdir. Şaire efsanelerden ve kutsal öykülerden örneklerle ne güzel anlatmış bu güzellikleri şiir diliyle. Kutladım içtenlikle...Sevgiler Nimet' ciğim... Nicelerine...
Ve ben öldüğüm gün,
Mecnun Leyla'sından ayrılmış,
En bitap haliyle seraba doğru yürüyordu.
Aslı dağ inşaa ediyordu.
yine harika bir şiir:)
Telmihlerle güçlenmiş şık bir şiirdi...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
çok zarif bir şiir
Nimet Hanım,
Yüreğine emeğine sağlık....değerli çalışmanızı ve sizi içtenlikle kutlarım....Başarınız daim, kaleminiz tükenmez olsun....
Selam saygı sizedir ....
Şiir o kadar güzel ki tekrar tekrar okudum..Ölüm ve doğum..yaşamın iki rengi.. Kaleminiz hep yazsın. Kutluyorum..Sevgiler.
Değişik bir şiir.İlgiyle okudum Nimet Hanım.Şükranlarımı sunarım.
'Doğumla ölüm arasındaki fark' bu olmalı.... Biri 'mucize', diğeri 'mukadderat...'
Örneklemeleri ve mesajıyla farklı bir şiirdi Nimet Hanım.. Kutlarım Efendim...
Lilith benim kafamı hep karştırmıştır her neyse-şiire gelince bütün ilklerle doğumu anmak ve ölümle adlandırmak ayrılığı- zekice- kutluyorum- saygılar..
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta