Ben Değilim Şiiri - Zeynep Oruç

Gel artık
Gel hasretine doyduğum
Gel sar belimi
Mehtaba kalma, gerçeğime düş
Toz tanelerini kaya etme yolumuza
Bir ben miyim bu yolun sonunu pervasızca dileyen
Senin yüreğine öyle düşmez miyim sevdiğim?
Bir ben miyim deli gibi seni dilenen Rabbimden?
Düş yollarıma
Ya yarınımız yoksa de her saniyemize muhtaç hisset
Ben gibi...
Bu yolun bendeki yerinin sahibi ol
Duygunu besle
Besle ki bana uğramamış mantığı yok et sen de
Ara beni tut elimi
Mum ışığına kalmayalım yarim
Bir gün bile sensiz geçmek bilmiyor
Gönlümüzdeki yuvamızı birbirimizin kollarına yaşatalım
Kalp dayanmaz bu yollara
Yüreğin yüreğimi yakar uzaklardan
Gel yuvamızı ısıtalım o ateşle,
Bahçemizdeki çiçeklere güneş olalım..
Uzaklardan gelen kokun burnumun dibinde olsun isterim sadece
N'olur dön evim
Beni buralarda bilinmezliklere bırakma..
Zaman geçiyor
Sensizlikten en ağır haliyle, ve sana ulaşmak için öyle acelesine...
Bir saksıda solmaktayım
Arada bir iki damlayla kim hayatta kalmış
Ben değilim o
Ben değilim sensizliğe dayanacak gücü bulan
Var mıdır sahi?
Var mıdır senin kokuna gözlerine öpüşüne şahit olup uzak kalabilen
Ben değilim sevdiğim
Yüreğime böyle hükmeden senle, aramıza düşen hasrete baş kaldıracak olan.
Gözyaşları beslemesin aşkımızı,
Bu cehennemden hallice dünya durmak bilmiyor
Sana uzanan yollarıma ateş düşer diye korkuyorum ben
Sen korkmaz mısın bu hayatın gidişinden?
Bulmuşken beklemek iyi gelecek mi?
Binlerce ihtimalden birbirimizi bulmuşken...
Ellerine muhtacım ben.