Ben ne gökyüzünün en parlak yıldızıyım,
Ne de karanlığı çoğaltan bir gece.
Yolum eksik kaldı belki,
Ama kimsenin yolunu bilerek kesmedim.
Düştüm, yeniden kalktım,
Yaralarımı sessizce taşıdım.
Ne kusursuz olabildim,
Ne de vicdanımdan vazgeçtim.
Beni dünle tartma,
Zaman herkesi değiştirir.
Aynaya bakan yüz aynı kalsa da,
İçindeki insan her mevsim yeniden doğar.
Ne alkış bekledim,
Ne de merhamet dilendim.
Sadece anlaşılmayı istedim;
Çünkü insan bazen susarak anlatır kendini.
Yarın bana ne getirir bilmiyorum.
Ama bildiğim bir şey var:
Başımı eğmeden yürüdüm bu hayatta,
Ve kalbimi kirletmeden yaşadım.
Ben efsane olmadım belki,
Ama vicdanını kaybetmeyen bir insan oldum.
İşte bununla yaşarım,
Bununla da giderim.
Leyla Saliha Tersakan
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 17:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)