Ben çocukken;
Güneşin bile gücü yetmezdi bana,
Soğukla dans eder, buluta rest çekerdim.
Düşer, kalkar, Sever ağlamazdım..
Koşup nefes almazdım.
Ben çocukken;
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




belkide hala öylesin, öyleyiz
Ne güzel...masal gibi bir çocukluk...torunuma anlatacağım bu masalı..sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta