Ben Çocuğum Şiiri - Şenay Tek

Ben hâlâ aynı çocuğum...
Azıcık içim, çokça dışım yıprandı, hepsi o kadar..
Bazen çocuk yaşta sekiz,
bazen 78 buçuğum...
Büyütmemek lazım, her sözü bu kadar...
Bazen martı gibiyim, kanatlarımdaki rüzgarla yaşıyorum...
Bazen asır gibiyim, omuzlarımda yılları taşıyorum...
Ben hâlâ çocuğum,
düşsem dizlerim kanıyor..
Ağlasam gözlerim yanıyor...
Azıcık kızsalar korkuyorum...
Ben çocukluğu eskimiş bir çocuğum...
Uçurtmam tellere takıldı belki..
Belki elmalı şeker getirenimde kalmadı...
Ama hâlâ
Gözlerimde yaş,
Yüzümde tebessüm,
İçimde umut,
saçlarımda rüzgar taşıyorum...
Ve ben binbir hüzün,
Yüzbin umutla yaşıyorum...