Kokular, isimler, zamanlar değişiyor.Ama sen değişmiyorsun.Sen hep onu seviyorsun. Hep ona benzer huyları, tepkileri, gözleri, gülüşleri olanları seviyorsun. Kabullenmek zor, biliyorum.Ama kural bu. Ama hayat bu.Biri. Sadece biri olacak. Sonra hep başkalarında onu bulacaksın. Farkında olarak veya olmayarak.Çünkü sen gerçekten sadece birini çok seveceksin. Üzülme, korkma.Başkalarını da seveceksin. Başkalarına da alışacaksın. Aşık bile olacaksın hatta.Mutlu da olacaksın.Ama o yara kapanmayacak, üzgünüm.O kabuk hep o yaranın üzerinde duracak. Arada kanayacak ‘ben buradayım’ diyecek.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta