Ben Bir Körüm Şiiri - Dr Yusuf Polat

Umurumda da değil gündüzün uzaması
Karışmam Yaratan’ın işine
Mesela gündüz neden kovalar geceyi
Gece neden barındırmaz hiç gündüzü

Körüm ben seslerinden tanırım insanı
Dolaşır dururum
Tüm ömür boyu sokaklarda
Düdüğü boynunda bir gece bekçisi gibi

Gökyüzü kapalı ya da açık kime ne
Yağınca yağmur
Bir dua damlar dudaklarıma
Esince rüzgâr ezan sesi gelir kulağıma

Ben bir körüm bırakılsam da tek başıma
Endişenin karanlık limanına
Ama görürüm mesela zincirli kuyuda
Kimin mezarı daha büyüktür ölümden

Görmeyen sizsiniz devrin olup bitenini
Gördüğünüz için
Ben sizin kire bulanmamış halinizim
Dünyayı üstünüze giyseniz açık kalır
Kirli hayalleriniz
Dipsiz bir kuyu oldukça gören gözleriniz

Ben bir körüm
Anlamam kin nefret ve de hasetten
Ben bir körüm
Sahte yüzleri karanlığın gerçeğine gömenim