Ben beni Şiiri - Nurettin Akdeniz

Onca zorluğu aştım, yalnızken bir başıma
Hayallerim toz duman, bak kaybettim ben beni
Duygularım karıştı, uykuma hep düşüme
Çektiğim ahla aman, bak kaybettim ben beni

Hiç akmayan çeşmeden, kova testi dolar mı?
Bahar yazı görmeden, çiçek açmaz solar mı?
Kahretmeden hiç insan, saç başını yolar mı?
Çelişkiler pek yaman, bak kaybettim ben beni

U mutlar tükeniyor, hayata dair olan
Y alancı âlem bile, değilmiş bâki kalan
A nlasak şeytan ile, nefismiş gönle dolan
N adime tövbe derman, bak kaybettim ben beni

Dünya denen hanenin, çıkmaz sokak her yolu
Hangi yana uzansam, kırık dökük bir dalı
Aramaktan yoruldum, doğru bir Allah kulu?
Hüzün çökmüş bir zaman, bak kaybettim ben beni

Efkârımdan çıkmadan, gece çöker üstüme
Sessizliğin içinde, dertler gelir postuma
Oysa selam salmıştım, güvendiğim dostuma
Yalnızlığım son liman, bak kaybettim ben beni

Menzilim belli yakın, vakit bitti bitecek
Ömür derler adına, niyet etti gidecek
Mezar denilen derin, çukura yitti, yitecek
Yetmez miydi kalbi iman, bak kaybettim ben beni