Ergün iken gittim düğüne
Bekledim ki bizimkiler gele
Misafir etmek istedim kaldığım yere
Tek başıma ben bana yeterim
Duvarın dibinde oturmanızı anladım, ama bekledim
Kan bağı olmanız tercihim değil kaderim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrik ederim gönlünüze kaleminize sağlık şair saygılar sunarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta