Ben Anadolu'yum Şiiri - Yücel Özkü

BEN ANADOLU’YUM
Ben Anadolu’yum.
Bir yanımda şafak söker,
bir yanımda güneş.
Her gün doğudan batıya
kurda kuşa selam veririm.

Dört mevsimi bir yaşarım,
yoktur dünyada böyle bir eş.
Akşam sefasında ufuklara eğilir,
“selam” diye çekilirim geceden.

Ben Anadolu’yum,
yediğim ayazları unutmam.
Bir babanın öz oğluyum,
yedi kardeşim var bu cihanda.

Yedi kardeşten biri Aras’ım,
bir ucumda Serhat kız kardeşim.
Dicle’dir bir kardeşim,
Fırat’tır öteki.
Seyhan’la Ceyhan
Çukurova’da can olur toprağa.

Uzun boylu bir kardeşim vardır,
rengi kızıla çalar;
bir kardeşimin kaşları hilal,
adı Sakarya’dır.

İşte benim ben:
Türk’üm, Kürd’üm, Zaza’yım,
Çerkez’im, Laz’ım, Alevi’yim.
Dedim ya, bir babanın oğluyum,
yedi kardeşimle bir yürek taşırım.

Karadeniz’de Laz’ım ben,
bir elimde kemençe,
bir elimde saz.

Ağrı Dağı’nda barışa uçan güvercinim,
Bitlis’te Ahlat’a,
Van Gölü’ne uzanan kardeşim.
Van’da İpek Yolu’yum,
Bingöl dağlarında açan çiçek,
Muş’la omuz omuzayım.

Hakkâri’de Ahmed-i Hani’yim,
Fakî-yi Teyran’a kuş olurum.
Cizre yollarında Mem û Zîn’le yoldaş,
Batman’da petrol,
Diyarbakır Ovası’nda pamuk olurum.

Siirt’te Koçero’yum,
Mardin’de Süryani,
Antep’te Şahin’im.
Urfa’da Halil-i Rahman sofrasında aş,
Munzur’da Alevi,
Sivas’ta Kızılbaş’ım.

İşte benim ben,
ben Anadolu’yum.

Hatay’da Arap’ım,
Habib-i Neccar’a yandaşım.
Van’ım, Adıyaman’ım, Maraş’ım.
Kırşehir’im, Kırıkkale’yim,
eğilmez başım.
Yozgat, Tokat, Ankara
vatan duvarında taşım.

Adana’dan, Antalya’dan, İzmir’den hoşum,
Bursa’dan selamım var.
Sakarya, İzmit, İstanbul aşkıyla
yanan Yahya Kemal Beyatlı’yım.

Ege’de Efe,
Trakya’da Roman,
Marmara’da dört renk yağarım.
Yurtta sulh, cihanda barışım,
kutsal kitap ışığında çağdaşım.

Ben Anadolu erenleri,
Mevlana’yım, Yunus’um,
Hacı Bektaş’ım.

Ey sevgili, kendine gel:
Sen bensin, ben sizim.
Çanakkale’de yatan
binlerce kefensizim.

Beni benden ayırmak
kimin haddine?
Kemiğim bir, kanım bir.
Benim ben:
Anadolu’yum.

Yücel ÖZKÜ
28 Eylül 2025/08:44