Ben Ağlarsam Şiiri - Sadık Kocabaş

BEN AĞLARSAM

Ben ağlarsam dağlar duman bürünür,
Kara bulut çöker, yağmur görünür,
Yürek közde yanar, bağrım sürünür,
Sessiz çığlık düşer gece koynuna.

Ben ağlarsam Yeşilırmak sel olur,
Gözyaşım Kazova’da bir göl olur,
Hasret denen ince sızı kül olur,
Yanar gönlüm hasret ile her gece.

Ben ağlarsam girer düş rüyana,
Uzanırım yetişemem ben sana,
Garip dilim haykırır da her yana,
Sabah olur yaşlar iner gözüme.

Ben ağlarsam cihan duyar sesimi,
Toprak örter ciğerdeki közümü,
Can diyerek ararım o özümü,
Kara toprak vermez giden canımı.

Ben ağlarsam yıldız söner gök ağlar,
Yel feryadım alır, dağı dağlar aşar,
Kader beni ayrılığa bir taşar,
Dinmez oldu şu bağrımdaki sızı.

Ben ağlarsam ömrüm döner hazana,
Çaresizlik vurdu beni zamana,
Bir umutla seslenirim anama,
Ne olur de yârim dönsün yanıma.

Ben ağlarsam Rahman duyar ahımı,
Dualarım sarar kırık bahtımı,
Söyle Kalemsiz Şair yaksın yasımı,
Bir gün kavuşurum elbet canıma.