Kimi gün unutup sizi,
Dilim hep der beni,bizi,
İşte o zaman şaşırır,
Pusulam yönünü,izi.
Madem ki sevgi ararız,
Ne doyar ne de kanarız,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Egoistlik var serde sayın Gönen. Bencillik sencilliğin çook çook önünde. duyarlılığınız ve şiiriniz takdiri hakediyor. Saygılar...
Dünya çarksız değirmen döner durur kendince,
Çakal sofradan kalkmış taht kurmuş nefislerde,
Bencillik sermayesi artıyor ben dedikçe,
Şükreden azalıyor mülk sahibi verdikçe,
hiç bendemeyen bizlerle birlikte olan kişiliğinizi ve güzel şiirinizden dolayı sizi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta