Sokaklardaki sabaha karşı sergilenen sessizlik, benliğimin göstergesidir.
Ya da boş bir parkta kendi başına sallanan salıncakta eğlenir ruhum.
Kimi zaman savruluyor hiçlik rüzgarında duygularım;
Şiirlerimi hapsettiğim, boyası dökülmekte olan küf kokan duvarlarım varya, hani çentikle taştı, yer kalmadı kafiyeye.
yordum yoruldum sana geldim
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni
Devamını Oku
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta