Sokaklardaki sabaha karşı sergilenen sessizlik, benliğimin göstergesidir.
Ya da boş bir parkta kendi başına sallanan salıncakta eğlenir ruhum.
Kimi zaman savruluyor hiçlik rüzgarında duygularım;
Şiirlerimi hapsettiğim, boyası dökülmekte olan küf kokan duvarlarım varya, hani çentikle taştı, yer kalmadı kafiyeye.
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta