Sokaklardaki sabaha karşı sergilenen sessizlik, benliğimin göstergesidir.
Ya da boş bir parkta kendi başına sallanan salıncakta eğlenir ruhum.
Kimi zaman savruluyor hiçlik rüzgarında duygularım;
Şiirlerimi hapsettiğim, boyası dökülmekte olan küf kokan duvarlarım varya, hani çentikle taştı, yer kalmadı kafiyeye.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta