Umutsuzlukla dolu yarınlara umut dolu yazınlar eklerim, görmezden gelmem, ben görünmezim, ensendeyim, bu son radarına girişi bedevilerimin, eski konağım transit bir yoldur son hükümle, batıda kreşendo, doğuda ağıt dinlerim, yolumda seyir ederken bin yılın çöpünü seyirlerim, bunlar doğal atraksiyonlar, gerçekçi adımlara dolanmış bahtsızlıklara çelme keserim, çırakken kırsalda tattım, vardır acı çekmişliğim, ustayken elimin tersinde kaldı bahanelerim, haykıra haykıra söverken, okkamı alaşağı etti keşkelerim, dört mevsimin dışında, bir sarılışa piç gibi kaldı mevsimsizliğim, kükürt kapladı atmosferi, çağ buzul, donmuş toprağa çapa girmez, ondan mütevellit ne ekerim nede biçerim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta