Devran ehlileşti, prenses şatosunda inzivada, son kaçışından sonra ülke biraz hiçlik yaşıyor, bir hiçlik mesafe arttıkça ne kadar yer kaplar? Kaba hesap hayatımın yarısından fazla, sen zavallı bir hayata ışık olmaya kalktın, ziyan oldun aydınlık kaçınca, tarih yakaladımı çabanı, duramayacaksın, kendi fırtınan getiriyor seni, çölde yağmur olmaya.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta