Ben hiç meyletmedim lüks bir yaşama..
Bir villam da olmadı lüks tarafından..
Makamlı adamlardan emir almadım...
Hiç ödün vermedim adamlığımdan..
Benim hiç birikmişim olmadı..
Sadece insan biriktirdim en kallavisinden...
Milletime karşı yanlış yapmadım..
Bayrak bile titredi titreyişimden...
Ben ihanet nedir Bilmedim...
Hep doğruya döndüm yüzümü....
Bana güvenene sırtımı dönmedim...
Kaybetmedim asla temiz özümü..
Ellerim iş yorgunu.. Alnımda ter..
Aza kanaat ederim..herşeyim yeter..
Bir yüreğim varki,ipekten ince..
Birde vicdanım var..Hızırdan beter...
Ne gül alanım oldu..ne de orkide ..
Böyle yaşlandım.. Böyle gidiyorum işte...
Biraz yaralıyım,çokça yamalı...
Benim bu dünyanın sevgi hamalı..
Ben garibanım..Anadoluyum..
Tepeden tırnağa aşkla doluyum..
ırkım önemli değil..insanoğluyum...
Sorma 'sen kimsin' diye..işte ben buyum..
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 23:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!