Ölümü aydınlık görüyorum
Gecelerim puslu, önümü göremesem de yürüyorum
Sahtelik dolu aydınlıkta gözüm olmadı
Önünü aydınlık görenlerden olmadım hiç!
Manzaram griydi en iyi ihtimalle.
Bazen…
Siyaha bürünürdü gündüzüm
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta