Son zamanlarda yalnızlığının boyutu beni pek endişelendirdi.
Bir kedi al dedim, daha kendime bakamıyorum dedi.
Bir kuş al dedim, çok ses eder dedi.
Peki o zaman balık al dedim, iki günde ölür gider dedi.
Hayat da zaten bir düşüp iki kalkış değil mi ?
Diyemedim, sustum..
Yaşama sevinci olmayan bir insana, yaşamanın gayesini anlatmak kadar saçmaydı sözlerim..
Ben fazla neşeli idim, o fazla suskun.
Belkide vermemiz gerekirdi fazlamızı, duygu pintiliği yapmadan.
Belki de çok geçti, çok geç kalmıştım sana.
Belki, tam zamanında gelmiştim ama sen erkenden tükenmiştin.
Belkilerin içinde, yaşamlarımıza dokunarak geçeceğiz günün birinde..
Kayıt Tarihi : 29.8.2023 15:35:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Güzeldi belkilere dokunan kalemi kutlarım.
Hürmetle
Güzel yorumunuz için teşekkür ederim..
TÜM YORUMLAR (2)