Yavaştan esen rüzgar gibi
biz de geçtik birbirimizin içinden,
iz bırakmadan değil,
sadece biraz zamanla silinmiş gibi.
Kumsalda yoktu artık adımlarımız
ama dalgalar hâlâ hatırlıyordu
birlikte yürüdüğümüz o akşamları,
Su, gidişin değil, kalışın izini taşıyordu.
Biz sustuk uzun süre,
ama sessizlik her zaman bitiş değildir.
Bazen kelimeler büyür içimizde
sadece doğru zamanı bekler söylemek için.
Adı bilinmedik kuşlar yine döner belki o kıyıya,
biz de döneriz.
Aynı gökyüzü altında,
farklı kalplerle yeniden sevebiliriz.
Zaman geçti, evet,
ama geçmeyen şeyler de var:
bir gülüş, bir bakış,
ve içimizde hâlâ diri duran bir ihtimal daha.
Biz hâlâ bir şiirin içinde yaşıyoruz belki,
yarım kalan bir cümlenin ucundayız.
Ve belki bir gün,
o cümleyi tamamlayan ses yine birbirimiz oluruz.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 16.7.2025 13:50:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!