Belki ölmedim ama...
Her gece kurduğum dar ağaçlarının sayısı yok.
İlmiği kaç defa geçirdim de boynuma
Kavuşamadım, o ufuksuzluğa...
Uğursuz baykuşlar gibi kovulmadığım çatı kalmadı..
Gideceğim kapı kalmadı.
Tabutumun üstünde tünerken buldum kendimi...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta