Belki Duyarsın Diye Şiiri - Mustafa Alp

biliyor musun.
evet, biliyorum.
belki sana çok şey anlatıyorum ama.
bazen oturuyorum,
sadece oturuyorum.
ve düşünmeden edemiyorum seni.
şehir.
hani o kalabalık şehir.
sessizleşiyor bir anda.
sanki tüm sesler seni bekliyor,
ama sen gelmiyorsun.
ve ben… ben de sadece bekliyorum.
bekliyorum…

kavuşmayı bekliyorum.
geçen gün bir şiir okudum.
ah, sen de olsaydın.
birlikte okusaydık.
satırlar birbiriyle dans ediyor,
ama anlamını bulamıyor tek başına.
hepsi seni arıyor, hepsi seni söylüyor,
ama sen yoktun.
ve ben.
ben hala bekliyorum.

biliyor musun.
bazen kendime soruyorum.
acaba o da mı bekliyor?
belki sen de bakıyorsun bir yıldızı,
belki sen de fısıldıyorsun adımı,
ama,
o sessizlik,
o uzaklık,
ve ben hala bekliyorum.

bazen öyle anlar oluyor ki.
her şey ağırlaşıyor.
saatler uzuyor.
her dakika bir kilometre gibi.
ve ben.
sadece seni düşünüyorum.
her şey seninle anlam buluyor,
her şey seninle tamamlanıyor.
ama sen yoksun.
ve ben hala bekliyorum.

hani bazen düşünüyorum.
belki bir gülümseme,
belki bir bakış.
o an için bile bekleyebilirim.
ama bazen o an gelmiyor.
ve ben.
yine bekliyorum.
sonsuz bir bekleyiş içinde.

ve gece,
ah, gece.
yıldızlara bakıyorum.
her biri bir kelime, bir cümle.
ve hepsi sana söylüyor, gel.
ben de fısıldıyorum.
belki duymuyorsun ama.
gel, gel artık.
bitsin bu bekleyiş.
ama sen yoksun.
rüzgar seni benden uzak tutuyor.
ve ben.
hala bekliyorum.

bazen düşünüyorum, kendime kızıyorum.
çok mu şey istiyorsun? diyorum.
ama sonra biliyorum.
istemiyorum çok şeyi.
sadece bir an,
bir dakika,
bir nefes,
seninle.
ama o nefesi de beklemek.
işte o da uzun sürüyor.

düşünsene.
belki bir gün,
bu bekleyiş bitecek.
ve tüm satırlar, tüm şiirler,
seninle buluşacak.
o zaman,
o zaman.
tüm kelimeler anlam bulacak,
ve ben.
sana kavuşmanın sessiz sevincini
artık saklamak zorunda kalmayacağım.

ama şimdilik.
sadece bekliyorum.
her şiirde seni arıyorum,
her sokakta,
her köşede,
ve içimde,
her bekleyişte bir umut büyütüyorum.
o umut ,
o umut ki.
biliyorum, sonunda kavuşmamıza yol açacak.

bazen kendime diyorum.
belki bir gün, o gün geldiğinde.
ve gülümsüyorum.
ama sonra tekrar duraklıyorum,
çünkü hala bekliyorum.
ve beklemek.
işte beklemek.
belki de en çok seninle dolu olan şey.
o yüzden ,
bekliyorum,
hala…