saçlarını savuran rüzgar
ayaklarının altında ezilen yol
üzerine yapışan bu etek
ve dudaklarından hoyratça savrulan
nereye tamamlanacağı belli olmayan
başı dönmüş sarhoş öğeler
bir kadehe yapışan, tutan, tutuşan
sevişir gibi kavradığın ellerin
içinde her daim hüzün saklı
içimin baharı
aklımın firarı yağmur gözlerin
kime ait olduklarını bilselerdi
delirirdi rüzgar
ortadan ikiye bölünürdü yol
devrilirdi cümleler
çatlardı kadeh
ve belki sen
ben olurdun
bilmeden
masmavi ve kocaman
güldün gece gece
aklım tedirgin
aklım isminin gizinde
avcunun içine saklayıp dudaklarını
gönderiverdin apansız gitarımın içine
saklıyorum seni
içinde aşk geçen her bestemde
30.01.2014
Tayfun Korkmaz
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 02:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!