4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Karanlık bir zamanda durmuş gibiyim.
Herkesin uzak durduğu bir yerde,
Bitmek tükenmek bilmeyen pişmanlıkların yaşandığı, hiç doğruyu göstermeyen bir saatte.
Durmadan hüznü gösteren bir pusula elimde.
Bu ıssız gerçeklikte dolanıyor ve uzun uzadıya susuyorum.
Güçsüz ve yılgınım.
Şiirlerim bitiyor ama korkmuyorum.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta