Şimdi rüzgarımla dökülüyor sararmış yapraklar Mira.
Ardı ardına yeşersindi, umut dolu yeşil yapraklar.
Bazen durup dururken gülümsüyor insan Mira.
Kim bilir Mira, seni sen diye, sevebilen olur.
Öylesine bir son, hiç bitmeyen bir son olur Mira.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta