Belki de Anlarsın Şiiri - Kenan Gezici

Ne sevdim en körpesinden gülün.
Saçlarında taşır güneşi her gün.
Elim boş, gezmez onunla umudum.
Bir ben bileceğim içimde yanar.
Ayyuka çıkmaz sinemdedir, taşırım.
Elçiler mekânında, dört ayakta can.
Saçlarına yar hüzünler bağladım.
Uludur dört döndüğüm etrafında.
Adını andım dört kez Diyarbakır’da
Bilsin bari, dolaşsın adın buralarda.
Uzun kışlar yaşadım soğuk ve kurak
Eşi benzerin yok çıkmışsın baharımda.
Nasıl sevdim rüyalarımdan geçti yüzün.
Gelip geçmektesin ansızın narin.
Ulaşamam bilirim, ütopyamsın.
Seni böyle sevmek güzeldir be gülüm.

Kenan Gezici 02 /01/2026