Boşluğun ortasında oturmuş
Yüzünü avuçları arasında
Kimbilir ne düşünüyor kaygılarında
Ellerini uzatıp ruhunun
Dokunmak isterken o masum gözlere
Korkular çığlıklar atar karanlıklarda
Güler
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta