Hayra yor gönül, belki bu son Cuma'dır;
Belki bundan sonra kıyamet kopar.
Hakk'a yönel gönül, belki bu son duadır;
Ellerini aç, ne koparsa gönülden kopar.
Kıyametin eşiğinde, annemin beşiğinde;
Sallanıyorum iyi veya kötünün eşliğinde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta