Belki Bir Gün Şiiri - Yavuz Selim Ergül

Hatırlamak bazen bir lanet gibi
Unutmak isterim cümle olan biteni
Umutvari gözleri, geç kalınan sözleri
Geceye fısıldanan yazılmamış şiirleri

İçimde olanları sessizce saklarım
Adını anmam, omuzlarımda taşırım
Kırgınlığım da artık kimseye varmaz
Sebep aramam, kendimce susarım

Bir gün içerisi karanlığa boyanabilir
İhtimaller denizi bir anda kuruyabilir
İçerde acılar gereğinden çok olabilir
Susturmak imkansıza yakın gelebilir

Yine de gün doğar, hayat devam eder
Aydınlık, karanlığı her zaman yener
İçeriye sızan ışık kendimizi hatırlatır
Yaşananlar mazi olarak hatırda kalır

Belki bir gün her şeye rağmen hafifleriz
Bi ihtimal kendimize merhamet ederiz
Gelen her karanlığa rağmen ışığı bekleriz
Bütün rağmenlerle yaşamaya devam ederiz