Ağlıyorum geçmiyor, uyuyorum yine geçmiyor. Dışarı çıkıp yürüyorum açık hava beni boğuyor.
Bu kadar mı zor mutlu olmak.
Herkesin bildiği benim bilmediğim ne vardı böyle.
Nasıl gülüyor bu insanlar içten içten ?
Ben niye gülemiyorum, ben niye ağlamaktan başka hiçbir şey bilmiyorum.
Benim burda içim gidiyor.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta