Bir kapı aralığında kaybolur nefesleri,
zaten hiç olmamıştı ki duyulsun sesleri.
İşitmediğin, uzak diyarlardan döner,
seni kucaklar, görünmeze devreder,
tam bir salınımın edalı gülüşleri, hep
özlediğin havayı izler, bir kez açsan
gözlerini, ışık dolar zemine ve ne
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta