Belki, belki, belki…
Bir sürü belkiler kullandım kurduğum cümlelerde…
Bir kıza gönlüm kaydıysa, belkiler de hemen cümlelerimin gelmişine kaydı…
“Belki sevgilisi vardır…
Sevgilisi yoksa bile, belki sevdiği vardır…
Sevdiği olmasa da, belki benden hoşlanmaz…
Hoşlandığını sayalım, belki hayatında birisinin olmasını istemiyor…”
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta