Çatlak bir kayanın kıyısında,
Bir goncanın utangaç açılışı,
Rüzgarın okşadığı ince dallar,
Ve hiç kimseye aldırmadan,
Göğe yükselen kökler...
Sınır tanımaz bir estetik,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta