Şimdi aralığın araladığı bir soğuk penceremden sızıyor
Açsam kalbimi sonuna kadar yokluğunun ayazına
Tekbir nefes üşümeyecekmişim gibi...
Şimdi parmaklarım utangaç bir çocuk misali ceplerime kaçıyor
Endişeli gözlerim şizofrenik ütopyalara yolcu
Sana dair bütün anekdotları biriktir sem
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta