İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Böylesi gitmelerde gidişlerin nedeninin bilinmesi ile bilinmemesi arasında hiç fark yoktur... Yeter ki şairine 'bekliyorum' dedirten umut ışığı sönmemiş olsun...
Kaleminize sağlık sayın Reşat Karabağ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta