Gittiğin yerde cennet bahçesi mi buldun
Dönüp esirinin halini hiç sormuyorsun
Kalbine hapsettin de, çok mu mutlu oldun
Benim mutlu olmama izin vermiyorsun
Şiddetli fırtınaya kapılmışım gidiyorum
Şimdi seni kaybetmekten korkuyorum
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Oturup ıslak bir taşın üzerine kimsesizce
Kulağıma gelen her sesi dinliyorum sessizce
Kaderime boynumu büktüm öyle garipçe
Döneceksin ümidiyle beni bekletiyorsun
Tebrikler güzel bir şiir selam ve saygılar sunuyorum nuh bey
Engin görüşünüz ve usta kaleminizle
insana dair en hassas bir duyguyu
yakalayıp onu çok güzel bir şekilde
şiirleştirmişsiniz.
Sizi tebrik eder
başarılarınızın devamını dilerim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta