Bekliyorum Şiiri - İlyas Kaplan

bilinmeyen bir yerdeyim
bedenim kadar eski
yaşım kadar yeni
bu alemde

yolcuyum
öğrenmek için kadim adresimi
kamuslara soruyorum ilkin
sözlüklere danışıyorum
mananın künhüne varmak için
kimi sözler arıyorum
bana mahsus

gelecek treni bekliyorum
başkalarına aldırmadan
köşesine oturuyorum tahta bir bankın
bir bekleyiş ki
içindeyim …
bir yar kucağına sığınmanın dayanılmaz hasreti
kuşatıyor benliğimi

etrafta hafiften bir rüzgar
pencereler kırık dökük
yağmur yüklü bulutlar
ıslatmıyor kurak bakışları
hıçkıra hıçkıra ağlasam da...

birini bekliyorum
cebimde sakladığım güneş
yüreğimde gölgelerle büyüttüğüm gece
daha gün doğmadan
gelecek
bir ıslık sesiyle

kan ter içindeyim
görünmez bir el şekillendiriyor suretimi
kabuslar kelimesiz lakırdılarla dolu
sokaklar bom boş
yerlerde mevsim örtüsü
göklerin en parlak yıldızı
süheylayı
bekliyorum

kışın bu son vakitlerinde
buz kesiyor zihnim
bu bekleyişle
kaç tren daha geçecek
kim bilir

redfer