kenetlendi yaprak ve gece
aralarına alıp mehtabı geçtiler iç içe
ve buyurgan bir hava beni sarmaladı
'eğil köle
el pençe ol önümde'
sustum
haykırmaya ne hacet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şairler neredesiniz yetişin burada bir aslı hanım var ama ne var...
yüreğiyle ...
Hissetmekden de öte, hissettircek kadar başarılı bir çalışma. Yok olmak değil, güçlü bir baş kaldırı bence.Başarılar dilerim.
İlk okuyan mıyım bilmiyorum ama ilk yorum bana nasip olacak... Ben yine güzel bir şiir okudum. Sanırım bir yürek işçisiyle karşı karşıyayız...
Tebrikler Aslı, teşekkür ederim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta