1960- AMASYA/SULUOVA BOYALI KÖYÜ
Yüreğime hapsettiğim umutlarımla,
Karanlık bir gecede seni bekliyorum.
Geri dönmeyeceğini bilsem de bana.
Geceydi gittiğinde, hala bekliyorum.
Bir ışık hüzmesi girerse penceremden,
Aydınlanır odam, ümitlenirim birden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gelsin de yüreğiniz sevgiyle dopdolu olsun....Tebrikler
Ümidini kırmadan sevgiliyi beklemek sevdanın vazgeçilmezidir. Yüreğinize sağlık.
Kazim UZUN
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta